Kontrast:
Rozmiar czcionki:
Odstępy:
  • TAB - Kolejny element
  • SHIFT + TAB - Poprzedni element
  • SHIFT + ALT + F - Wyszukiwarka
  • SHIFT + ALT + H - Strona główna
  • SHIFT + ALT + M - Zawartość strony
  • SHIFT + ALT + 1 do 2 - Wybór menu
  • ESC - Anulowanie podpowiedzi

Historia Kadłuba Turawskiego

Pieczęć kadłuba Turawskiego

  Pierwsza wzmianka o Kadłubie Turawskim pochodzi z 1295: biskup Jan III w Wrocławia w swoim dokumencie otoczył wieś opieką duszpasterską. Najprawdopodobniej właścicielem Kadłuba w 1427 roku był opolski książę Bernhard. Nie wiadomo, kiedy książęta opolscy sprzedali lub podarowali Kadłub jakiemuś rycerzowi, bo znany jest dokument, w którym 24 marca 1462 Bartosch Bees z Schmeglsdorf (Chróścina Op.) sprzedał swojemu bratu Adamowi Bees z Lesczin (Leszczyny w okręgu Rybnik) swój udział w dobrach Kadlubietz (Kadłubie), Kotorzu i Ligocie za 200 marek czeskich groszy. Według tego dokumentu Kadłub był zaliczany do okręgu oleskiego.

W dokumencie tym Kadłub był nazywany Kadlubietz. W następnym dokumencie, wpisie do ksiąg hipotecznych z 15 czerwca 1513 roku, użyto już nazwy Kadłub. W 1521 nowym nabywcą Kadłuba zostaje Peter von Königsfeld. Następna informacja o Kadłubie pojawia się w urbarzu z 1534 r. Mówi o zamożności tej wsi, w której mieszkają czterej kmiecie /bogaci gospodarze/ i aż trzech z nich było zobowiązanych do brania udziału w wyprawach wojennych w służbie konnej. Wydobywano wtedy w Kadłubie rudę darniową i wytapiano żelazo.

W 1679 roku proboszcz z Kotorza otrzymywał od kmieci z Kadłuba 10 czeskich i 2 grajcary od jednego zagrodnika. Od 1746 do 1850 roku wieś należała do rodziny von Garnier z Turawy. Od roku 1813 Kadłub Tur. należał do parafii w Ligocie Turawskiej. W 1890 roku wieś zamieszkiwało 807 osób, a dziesięć lat później już tylko 680 osób. Jaka była przyczyna takiego stanu rzeczy, nikt już nie pamięta, najprawdopodobniej szalejąca epidemia zdziesiątkowała mieszkańców.

 

Tablica pamiątkowa z I Wojny Światowej

 

Do końca pierwszej wojny wieś była gminą, której siedziba mieściła się w miejscowej szkole. W latach 1914-1918, w czasie pierwszej wojny światowej, zginęło łącznie 22 żołnierzy —mieszkańców Kadłuba. Jeszcze w latach trzydziestych dwudziestego wieku nazwę wsi zmieniono na Fichten - świerk.

  

 

 

Tablica pamiątkowa z II wojny światowej

W czasie II wojny światowej wieś poniosła ogromne straty. W wyniku wojny zginęło 94 mężczyzn. Rosjanie zabili 3 mieszkanki Kadłuba. Dziś nazwiska i imiona poległych osób są uwiecznione na tablicy pamiątkowej umieszczonej w kościele. Jeszcze w 1945 r. rozpoczął się trudny proces weryfikacji. Jeżeli rodziny chciały dalej mieszkać w swoim domu, w swej miejscowości, musiały opowiedzieć się za Polską. Pozostałe osoby, które miały inny pogląd, musiały wyjechać. Większość mieszkańców została, dlatego też w Kadłubie nie ma repatriantów. W latach osiemdziesiątych wiele osób opuściło swoją miejscowość i wyjechało do Niemiec.

W 1995 roku Kadłub Turawski obchodził 700- lecie swojego istnienia. Kadłub należy do wsi zadbanych i każdy, kto przejeżdża przez tę miejscowość, widzi ładne domy i obejścia. Wielu mieszkańców skończyło wyższe studia i pracuje w różnych zawodach. Są to: księża, zakonnicy, lekarze, nauczyciele, prawnicy. Wszyscy chętnie posługują się mową śląską. Wsi nie brakuje również problemów: brak kanalizacji.

Życie wsi płynie spokojnie, wszyscy się znają. Coraz więcej jest pogrzebów, coraz mniej ślubów i chrztów. Jaka będzie przyszłość mojej wsi? Nie wiem.
 

Napisał: Jerzy Farys
Moderator: Ewelina Dworaczyk

Mapa okolic Kadłuba z 1736 roku Mapa Kadłuba z 1898 roku  

 

 

 


 

Wersja XML